Reportaxes / 19.Nov.2021
Unha reportaxe con Ana Rodríguez Piñeiro e José Antonio López Corredoira, de As Pontellas, S.C. (Lugo).

Ana Rodríguez Piñeiro e José Antonio López Corredoira encarnan, talvez sen ser moi conscientes, a meta que moitos gandeiros perseguen en toda Europa: obter un beneficio digno polo seu traballo e non ser escravos del. Cunha mestura de innovación e métodos tradicionais case desaparecidos, a súa granxa de leite ecolóxico en San Vicente de Candai —Outeiro de Rei, Lugo— converteuse nunha empresa moi rendible, respectuosa co medio ambiente e o benestar animal, e cun alto grao de conciliación da vida laboral e familiar. Todo iso sen facer ruído nin acaparar portadas.

Artigos / 29.Out.2021
Unha opinión de Alarico de Roque, gandeiro.

Neste Samhain, tempo do paranormal, fantasmal e misterioso, propóñovos descifrar o enigma da moeda española de dous euros e, tratando de emular a radiofónica Tertulia de las cuatro C, sacar á luz toda a simboloxía que contén este medio de pago do novo milenio.

Artigos / 14.Out.2021
Un relato de David Casal.

Lucía ten trinta e seis anos. Naceu e vive nun concello non moi lonxe de Lugo, de Santiago e da Mariña. Ten vinte vacas para muxir e as escasas xovencas e secas que pode manter durante o ano.

Entrevistas / 08.Out.2021
Unha entrevista a José Luís Martín, «Martín Afinador».

Abonda con dar unha volta por Internet para saber quen é e que representa José Luís Martín no mundo do queixo en España e en Europa. Foi pastor, elaborou queixos nunha cova e leva trinta anos asesorando diferentes queixarías e impartindo cursos por todo o mundo. Nestas décadas foi o cerebro na sombra de multitude de proxectos que supuxeron un éxito tanto comercial como de calidade e excelencia. Enteiramente autodidacta, insiste en que todos os días hai algo que aprender e algo que mellorar para achegarse o máximo posible á perfección, por iso é coñecido como «Martín Afinador».

Artigos / 29.Xul.2021
Unha opinión de Alarico de Roque, gandeiro.

«En esto, descubrieron treinta o cuarenta molinos de viento que hay en aquel campo, y así como don Quijote los vio, dijo a su escudero: La ventura va guiando nuestras cosas mejor de lo que acertáramos a desear; porque ves allí, amigo Sancho Panza, donde se descubren treinta o pocos más desaforados gigantes, con quien pienso hacer batalla y quitarles a todos las vidas, con cuyos despojos comenzaremos a enriquecer, que esta es buena guerra, y es gran servicio de Dios quitar tan mala simiente de sobre la faz de la tierra». —Don Quijote de la Mancha

Reportaxes / 07.Xuñ.2021
Unha reportaxe con Joan Alibés Biosca, presidente da Sociedade Galega de Pastos e Forraxes e gandeiro ovino.

Nos conflitos sociais non hai solucións definitivas. Nunca hai remedio a curto prazo que poña fin á situación. Nin sequera a medio prazo. O que se pode facer é xestionar ese conflito na procura do máximo consenso, aínda que non resolvelo. Iso é o que pasa tamén no caso da convivencia entre gandeiros, lobos e colectivos animalistas. Podemos entrar na espiral de que figura legal se usa para protexer o lobo ou de que tipo de caza se autoriza e cal se prohibe, pero iso só prolonga a discusión ata o infinito, non resolve o problema, e radicaliza as posturas. Por iso, cómpre partir da base de que na sociedade actual, e na que veña, a convivencia será obrigatoria.

Reportaxes / 18.Mai.2021
Unha reportaxe cos veciños de Espiñarcao —Abadín, Lugo—, desesperados polos ataques do lobo.

A convivencia entre lobos e gandeiros é sempre difícil, ás veces conflitiva e en ocasións imposible. Correspóndelles ás Administracións públicas regular esa convivencia de xeito que a presenza do lobo sexa compatible coa actividade gandeira. Esta é a teoría. Pero no concello de Abadín —Lugo— os conceptos de convivencia e regulación foron substituídos polos de anarquía e desentendemento.

Artigos / 12.Mar.2021
Unha opinión de Alarico de Roque, gandeiro.

Como gandeiro, a miña primeira reflexión ante esta pregunta é outra: por que debo tomar posición nun dos extremos? Seica teño poder de decisión? Non. O feito de tomar posición influirá na miña vida? Tampouco. Entón por que tanta enquisa en tantas páxinas e tantos medios sobre unha cuestión que, por eterna, se transformou en costume? A miña opinión, como en moitos outros problemas na vida, é que nin todo é negro nin branco, tamén existe o gris, e o meu particular gris é o que vos expoño a continuación.

Artigos / 24.Feb.2021
Un relato de Alarico de Roque, gandeiro.

Vai frío e chove, como é habitual en Galiza nas datas do Entroido. O olor dos grelos, as patacas e as carnes salgadas cocéndose ao lume esténdese por toda a casa. Mentres colorea un debuxo sentada detrás da cociña de leña, a nena dille á súa atarefada nai: «Cóntame a historia dos alimenta». Intercambian unha mirada cargada de complicidade. «Outra vez?». Incapaz de negarse ao sorriso de ilusión da súa pequena, a muller ata un pano á cabeza para apartar o pelo da cara e, sen perder de vista as potas, comeza este relato, como unha tradición máis entre os pratos típicos:

Artigos / 17.Feb.2021
Un relato de Alarico de Roque, gandeiro.

Gala non durmiu nada esa noite. A adrenalina vence o sono. Só le e le. Canto máis avanza na lectura, máis a aterroriza todo o ocorrido, e pregúntase como demos foran capaces de crear aquel mundo tan artificial sen que ninguén puidese facer algo para frealos. Marabíllana as imaxes daqueles alimentos, para ela descoñecidos, con descricións de sabores que xamais tivese imaxinado: «Onde está toda a comida da que desfrutaban nas cidades a principios do século xxi?». Agora está tan estandarizada que só se distinguen tres sabores: o da proteína animal, o da vexetal e o dos exclusivos edulcorantes, uns sobres de contido líquido que algúns se poden permitir tomar por enriba de cada comida: «Como chegamos a isto?».